De Skeleton Coast (Duits: Skelettküste) is het noordelijke deel van de Atlantische kust van Namibië en het zuiden van Angola, van de Kunene in het noorden tot de Swakop in het zuiden, al wordt de naam soms ook gebruikt voor de hele kust van de Namibwoestijn. De Bosjesmannen uit het binnenland van Namibië noemden de regio “Het land dat God in woede schiep”, terwijl Portugese zeelieden het ooit “De poorten van de hel” noemden. De Skeleton Coast dankt haar naam aan alle spookachtige scheepswrakken die op deze afgelegen en ontoegankelijke witte stranden liggen. Dit park van 2 miljoen hectare is een van de meest onherbergzame en minst bezochte plekken op aarde – een uitdaging voor wie op safari gaat in Namibië. Over de weg komt u er via een even zware rit door de ruige bergen van Damaraland.

Aan de kust zorgt het opwellende water van de koude Benguelastroom een groot deel van het jaar voor dichte zeemist (door de Angolezen “cassimbo” genoemd). Deze mist verklaart de vele scheepswrakken en het unieke ecosysteem dat leven geeft aan zeer ongewone planten. De vreemde ‘olifantsvoet’ verankert zich in rotsspleten, terwijl woestijnvetplanten zoals lithops precies op kiezelstenen lijken tot er een klein geel bloemetje verschijnt. De wind waait van land naar zee, de regenval komt zelden boven 10 mm per jaar (.39 inch) en het klimaat is onherbergzaam. Op de stranden staat voortdurend een zware branding. In de tijd van door mensen voortbewogen boten was het mogelijk door de branding aan land te komen, maar onmogelijk om vanaf de kust weer uit te varen. De enige uitweg was door een honderden mijlen lang moeras, dat alleen bereikbaar was via een hete en droge woestijn.
De kust is genoemd naar de gebleekte botten van walvissen en robben die het strand bedekten toen de walvisvaart nog actief was, en naar de skeletachtige scheepswrakken die in de mist op rotsen voor de kust liepen. Meer dan duizend schepen van uiteenlopende grootte liggen verspreid langs de kust. Bekende wrakken in de regio zijn de Eduard Bohlen, de Otavi, de Dunedin Star en de Tong Taw.
De kust is overwegend vlak en wordt af en toe onderbroken door rotspartijen. Het zuidelijke deel bestaat uit grindvlaktes, terwijl ten noorden van Terrace Bay hoge zandduinen het landschap bepalen.
Sporen van menselijke bewoning in het verleden, door de Strandlopers, zijn te zien aan de afvalhopen van witte mosselschelpen die in delen van de Skeleton Coast zijn gevonden.
Alleen voertuigen met vierwielaandrijving wagen zich hier, uit angst vast te komen zitten in het mulle zand en zonder zoet water te raken; een fly-in safari is het enige andere alternatief. De aantrekkingskracht voor bezoekers is de ongerepte en mysterieuze kale schoonheid, geteisterd door koude zeewind en vaak gehuld in dichte mist.
De winderige duinen en vlakke vlaktes maken op sommige plekken plaats voor ruige kloven met wanden van kleurrijk vulkanisch gesteente en uitgestrekte bergketens. Olifanten zijn de laatste dieren die u hier zou verwachten, maar ze hebben zich speciaal aangepast aan hun woestijnomgeving en zijn zelfs gefilmd terwijl ze van zandduinen afglijden. Bruine hyena’s patrouilleren langs de kustlijn, en de alomtegenwoordige zadeljakhals houdt voortdurend de wacht voor elke kans. Dit vreemde land is een bezoek waard voor de onverschrokken ontdekkingsreiziger.

Hoogtepunten
- De kale schoonheid van de ruige en verlaten kust
- Fascinerende planten en dieren die zijn aangepast aan de woestijn
- Spectaculaire fly-in safari’s
- Scheepswrakken en historische bezienswaardigheden
- Uitzonderlijke visgronden
Bezienswaardigheden
De kolonie Kaapse pelsrobben is een van de belangrijkste attracties aan de kust van de Skeleton Coast. Tot 300.000 robben leven en planten zich voort bij Cape Cross, waar voor het eerst een Europese voet Namibische bodem raakte – die van de Portugese ontdekkingsreiziger Diogo Cão.
Vissen langs de kust is uitstekend, en er zijn veel eenvoudige viskampen in het recreatiegebied tot aan de Ugab, die de zuidgrens van het Skeleton Coast Park vormt. Koperhaaien en koehaaien zorgen voor sportvisserij – volgens het principe van vangen en terugzetten – terwijl kob, steenbras, blackfish en blacktail heerlijke vis voor de lijn zijn.
Aan de woestijn aangepaste planten en dieren zijn er volop: korstmossen, eigenlijk een symbiose van schimmels en algen; de fascinerende welwitschia; de dollarbos die duinen vormt; en hele ecosystemen in de lineaire oases langs de droge rivierbeddingen. Jakhalzen en de zeldzame bruine hyena jagen op de robben bij Cape Cross, en olifanten en neushoorns trekken door de oostelijke delen op zoek naar voedsel en water; koedoes, spiesbokken, springbokken, steenbokken, genetkatten en wilde katten komen in de begroeide dalen voor en lokken af en toe een roofdier.
De onstuimige Benguelastroom veroorzaakt harde wind, verschuivende zandbanken en sterke onderstromingen, die veel zeelieden fataal zijn geworden. De scheepswrakken langs de kust zijn een griezelig bewijs van de nederig makende kracht van de natuur – en tegen het kale decor van woestijn en zee zijn ze ook heel fotogeniek.
Kaart van het Skeleton Coast Nationaal Park

